Niet nadenken voordat je spreekt.

Soms denk ik dat ik het nooit leer. Dan bedenk ik me dat ik waarschijnlijk niet zoveel zou moeten nadenken… Herken je dit dilemma?
Soms maken we keuzes in een opwelling. Naar mijn idee, hebben we vaak achteraf spijt. Maar stuurt ons onderbewuste ons niet ergens de juiste kant op? Hoe vaak heb jij spijt van een (overhaaste) beslissing? en hoe ga je daarmee om?

Vaak spreken mensen van uitstelgedrag, soms zou ik willen dat ik dat had. Ik speel een scenario af in m’n hoofd, maar zonder dat ik er echt goed over na heb gedacht of wat de gevolgen zijn gooi ik het er al uit. Met (natuurlijk) alle bijbehorende schade van dien. Wel kan er dan weer voor een eeuwigheid iets in m’n hoofd blijven spoken. De angst van de ‘beslissing’, want wat als deze mis was? Wat als ik een fout maakt die ik niet ongedaan kan maken?

Na een typisch incident voor mij, want ik vertelde random gebeurtenissen/weetjes aan een date zonder er bij stil te staan, schetste ik een heel verkeerd beeld van mezelf. Na dit heb ik hem ook geraakt, op een verkeerde manier, ondanks dat het naar mijn inzicht geen belangrijke dingen (meer) zijn. Hierdoor besefte ik me wederom dat woorden zó belangrijk zijn. Met daarbij vooral de keus van jouw woorden.

Ondanks dat ik vaak hoor dat ik goed ben met woorden, en me goed kan uiten, zet ik hier nu wat vraagtekens bij. Of ik er moeite mee heb, dat dan niet zozeer. Wel of wat ik zeg juist overkomt. Hoe iets overkomt is vaak natuurlijk ook een reflectie van de ander, hier kan jijzelf niks aan veranderen. Toch heb ik wel altijd onthouden dat hoe je iemand laat voelen, altijd iemand bij blijft, t.o.v. wat je zegt. Ik had het idee dat ik warmte en genegenheid overdroeg naar de desbetreffende persoon, maar wat ik vervolgens hoorde is dat hij uit mijn woorden haalde dat hij zich voelde alsof hij een twijfelgeval zou zijn. Ondanks dat dit helemaal niet het geval is, heeft het me wel aan het denken gezet. Hoe staan gevoelens zo ver af van je woorden? I mean, I know I’m clumsy but…

Nu heb ik ook een overactief brein en kan ik uren, dagen, weken soms zelfs, nadenken over een issue totdat ik mezelf zat ben. Iemand met hetzelfde probleem? Deel me asjeblieft je tips, haha! Wat ik me echter wel heb bedacht in de afgelopen paar dagen is dat ik de communicatie ondertussen als van zelfsprekend heb aangenomen. Ik doe zoveel met teksten en woorden voor mijn baan… Ik spreek veel mensen, al dan op professionele of vriendschappelijke basis, dat ik niet veel aandacht en tijd meer hieraan heb besteed. Wat is ook alweer dat gezegde?
‘We often take for granted the very things that most deserve our gratitude.” Dit voelt als een schot in de roos.


Voor nu ben ik wel weer even klaar met (online) daten en alles wat erbij hoort… Het gedoe van elkaar leren kennen en na enkele weken weer alles verbreken. Maar we zullen wel weer zien waar het leven ons voor nu heen zal leiden.

Dating | Type mannen die je niet wilt daten.

Dating is net zoals eten, het stop nooit. Of je nou single bent of jaren getrouwd. Een avondje uit, tijd maken voor elkaar, dat doe je altijd wel. Ongeacht waar je naar opzoek bent, er zijn toch altijd wel een aantal type mannen die je beter kunt vermijden. Of de welbekende ‘red flags’ die ze je laten zien. Maaarr, vallen deze je wel altijd op? Na wat gekke datingavonturen neem ik je hierin mee! Lees gauw verder, en vergeet niet je korreltje zout.

  1. Die krankzinnige man aka. je 3 jaar later nog steeds berichtjes stuurt
    we all know ”that guy”. In het begin lijkt die purrfect. maar ergens rond date 3 doe je je ogen open en besef je je dat de manier waarop hij praat over zijn ex niet heel erg lekker loopt. Of hoe hij naar vrouwen kijkt erg denigrerend overkomt. Maanden/jaren later stuurt hij je nog berichtjes..
    Waarom spreken we niet nog een keer af? Ik ben je nog steeds niet vergeten. No of course not. Je hebt geen nieuwe slachtoffers meer.
  2. De bezittelijke man aka. de man die zegt dat zijn ex ”gek” was.
    Girl, don’t let him fool you, we all know it’s him. Bij je eerste wijntje van de avond hoor je al, ‘drink je altijd zóveel?’, ‘ben je altijd zo opgedoft?’. Don’t ignore those bright red flags voor zijn pretty little face.
  3. De welbekende ‘fuck’boy. aka lees wat er op zijn voorhoofd staat.
    How not to mention? Naar mijn idee kunnen we dit vaak al stiekem aan iemands gezicht aflezen, maar hij is zo afgetraind en knap dat je het over het hoofd ziet. Alle mannen worden wel ooit volwassen right?
  4. De puppydog-guy aka super klef.
    Het liefst rolt hij je in een dekentje en verstopt hij je in de kelder. Just kidding. Toch komt deze man zo lief over dat je constant bang bent om hem te kwetsen. Álles is goed, en alles is prima. Jij bent altijd knap, perfect, mooi, prachtig zelfs. Klinkt leuk maar het wordt al gauw te veel. Je hand wilt dan ook hij voor geen minuut loslaten. Brrr, verlatingsangst?
  5. De ‘bitch’ aka. de man die inspeelt op jouw onzekerheden
    Wanneer jij je helemaal optut vraagt hij nog voor de zekerheid hoelaat je ookalweer had afgesproken, ‘Hoelaat zouden we elkaar ookal weer treffen, 19.00 uur? 19.30? Gelukkig loop jij toch achter op schema dus het komt je goed uit en je besteed er verder niet veel aandacht aan, ja prima 19.30 voor X. Zelf neemt hij nooit contact op, enkel wanneer het hem zelf uitkomt of om zijn eigen ego te boosten. Lees, hij neem contact op wanneer hij eenzaam is, of geen aandacht krijgt van een van zijn andere side dishes.
  6. De cheap guy aka. maar dat is zo duuuuur…
    Na meerdere verhalen van vriendinnen lijkt dit me te erg, last minute iemand die de rekening met opgetrokken wenkbrauwen bekijkt en vraagt ‘Splitten’? Bij de dagelijkse zaken, ‘jeetje weetje wat dat wel niet wat dat kost!’. Er is heus niks mis ermee als iemand zuinig wilt leven, maar als je nooit rustig uiteten kunt.. Check me out, please.

Vergeet niet om dit niet al te serieus te nemen. 😉
En een keer kan iedereen overkomen, iedereen heeft weleens pech. Merk je dat je vaak hetzelfde type man aantrekt, kijk dan misschien ook naar jezelf.