Niet nadenken voordat je spreekt.

Soms denk ik dat ik het nooit leer. Dan bedenk ik me dat ik waarschijnlijk niet zoveel zou moeten nadenken… Herken je dit dilemma?
Soms maken we keuzes in een opwelling. Naar mijn idee, hebben we vaak achteraf spijt. Maar stuurt ons onderbewuste ons niet ergens de juiste kant op? Hoe vaak heb jij spijt van een (overhaaste) beslissing? en hoe ga je daarmee om?

Vaak spreken mensen van uitstelgedrag, soms zou ik willen dat ik dat had. Ik speel een scenario af in m’n hoofd, maar zonder dat ik er echt goed over na heb gedacht of wat de gevolgen zijn gooi ik het er al uit. Met (natuurlijk) alle bijbehorende schade van dien. Wel kan er dan weer voor een eeuwigheid iets in m’n hoofd blijven spoken. De angst van de ‘beslissing’, want wat als deze mis was? Wat als ik een fout maakt die ik niet ongedaan kan maken?

Na een typisch incident voor mij, want ik vertelde random gebeurtenissen/weetjes aan een date zonder er bij stil te staan, schetste ik een heel verkeerd beeld van mezelf. Na dit heb ik hem ook geraakt, op een verkeerde manier, ondanks dat het naar mijn inzicht geen belangrijke dingen (meer) zijn. Hierdoor besefte ik me wederom dat woorden zó belangrijk zijn. Met daarbij vooral de keus van jouw woorden.

Ondanks dat ik vaak hoor dat ik goed ben met woorden, en me goed kan uiten, zet ik hier nu wat vraagtekens bij. Of ik er moeite mee heb, dat dan niet zozeer. Wel of wat ik zeg juist overkomt. Hoe iets overkomt is vaak natuurlijk ook een reflectie van de ander, hier kan jijzelf niks aan veranderen. Toch heb ik wel altijd onthouden dat hoe je iemand laat voelen, altijd iemand bij blijft, t.o.v. wat je zegt. Ik had het idee dat ik warmte en genegenheid overdroeg naar de desbetreffende persoon, maar wat ik vervolgens hoorde is dat hij uit mijn woorden haalde dat hij zich voelde alsof hij een twijfelgeval zou zijn. Ondanks dat dit helemaal niet het geval is, heeft het me wel aan het denken gezet. Hoe staan gevoelens zo ver af van je woorden? I mean, I know I’m clumsy but…

Nu heb ik ook een overactief brein en kan ik uren, dagen, weken soms zelfs, nadenken over een issue totdat ik mezelf zat ben. Iemand met hetzelfde probleem? Deel me asjeblieft je tips, haha! Wat ik me echter wel heb bedacht in de afgelopen paar dagen is dat ik de communicatie ondertussen als van zelfsprekend heb aangenomen. Ik doe zoveel met teksten en woorden voor mijn baan… Ik spreek veel mensen, al dan op professionele of vriendschappelijke basis, dat ik niet veel aandacht en tijd meer hieraan heb besteed. Wat is ook alweer dat gezegde?
‘We often take for granted the very things that most deserve our gratitude.” Dit voelt als een schot in de roos.


Voor nu ben ik wel weer even klaar met (online) daten en alles wat erbij hoort… Het gedoe van elkaar leren kennen en na enkele weken weer alles verbreken. Maar we zullen wel weer zien waar het leven ons voor nu heen zal leiden.

dating: Hoe serieus nemen we elkaar online?

Een vraag die ik mezelf soms stel, ‘neem ik mensen die ik online leer kennen serieus?’ Maar ook: ‘Nemen anderen elkaar serieus?’. Het is natuurlijk een beetje een wissel werking. Wat je geeft is wat je krijgt.
Ondanks dat we dankzij het internet een wereld voor ons open zien gaan, vinden we het vaak toch heel afgezaagd. Ik zal er niet om liegen dat ik behoor tot één van deze mensen. Juist omdat het zo makkelijk gaat denk ik dat je ook sneller over iets liegt, of zaken mooier maakt dan dat ze daadwerkelijk zijn.

Natuurlijk kan een ongemakkelijk momentje hierin niet ontbreken! Ik herinner me dan ook nog goed meneer X. Iemand die loog over zijn opleiding. Laten we zeggen dat hij een mbo diploma voor jurist op zak had, echter gaf hij aan dat het om een hbo-opleiding ging. Best gek als je dit meteen ziet tijdens een rondje Google, right? Verdenk je meneer X in dit geval van de zaken mooier maken, of vraag je je af waar hij nog meer over liegt?
Wanneer je hersens maar blijven doorratelen, zoals als de mijne, weet je dat je je her en der blijft afvragen waar een leugentje nog meer in zit. Maar ook, komt dit voort omdat we alles ‘online’ toch nooit serieus nemen? Of heeft dit met iets anders te maken? Als jij je dit ook afvraagt, lees dan gauw verder!

Aan de ene kant vinden mensen dit online proces vaak niet erg mensvriendelijk, je tijd wordt opgeslokt, je ‘investeert’ en verdwijnt vervolgens tussen de vele getalletjes.

We zeggen té vaak dat innerlijk belangrijk is, maar hechten zoveel aan de gekozen (profiel)foto’s en bio’s.  En tussendoor, wie heeft dit bedacht?!
Wat denk je van: ‘ Ik word liever in het echt teleurgesteld, maar hey, here we are! ‘. Een vleugje donkere humor, maar waarschijnlijk iets sarcastisch.

Om bij de les te blijven, toch genieten we aan de andere kant van de vrijheid die het ons biedt, het gebrek aan toewijding, het niet niet langer gebonden zijn aan een partner. Aan de andere kant snakken naar de warmte en het delen van (zelf in te vullen).

Ik heb het er al weleens over gehad met vrienden, juist omdat mensen online vaak toch niet serieus nemen, neemt dit wel de druk van jou af. Mogelijk zijn ze toch nog met 5 anderen bezig. Who is to say? Daarnaast ben jij ook vrij om te gaan en staan waar je wil.
Het heeft ook wel iets aandoenlijks, want wanneer je eigenlijk zoveel ‘keuze‘ hebt, als je dan weer juist niet met tig anderen bezig bent.
Online is de volgende persoon immers ook maar één swipe verwijderd van je.

Mogelijk is een betere vraag te stellen eigenlijk: to tinder/bumble/inner etc or to not tinder?

ps. klik HIER voor een interessant artikel over hoe tinder werkt, en hoe ze je ‘matchen’. Het lijkt me dat andere datingapps een gelijkwaardige aanpak hanteren, op Happn mogelijk na.

Heb jij jezelf al weleens online op een platform aangemeld? Let me know!

DATING | Uit de inbox

Sinds ik meer blog over daten en de welbekende problemen (met mannen), merk ik dat ik steeds meer privéberichten ontvang over advies. Ik vind dit écht super leuk om te ontvangen. Wel moet ik echt een grote, dikke disclaimer afgeven… Ik ben niet de beste persoon die je van advies kan voorzien. Ik knap niet alleen ontzettend snel af, ik gooi er vaker wel dan niet, niet charmante zinnen uit om mannen expres weg te jagen. That being said, laten we het hebben over het betreffende issue van vandaag. Ik denk dat iedereen dit in het online daten tijdperk wel in een bepaalde vorm heeft meegemaakt. Ben je benieuwd, of zit je zelf ook ergens mee? Lees dan gauw verder! Laten we elkaar helpen!

Hey Mar! Hopelijk vind je het niet gek dat ik je zo aanspreek.
Ik lees je blog al eigenlijk erg lang! Uit je blogs merk ik opdat je wel op dates gaat. Hier begint bij mij al meteen mijn huidige probleem. Ik praat nu al een aantal maanden met een hele leuke jongen maar hij vraagt me maar niet op een date. We hebben elkaar overigens online leren kennen. Ik begrijp eerlijk gezegd niet dat hij wel hints geeft maar mij verder niet op date vraagt. Zelf ben ik best verlegen en durf ik dit eigenlijk niet te vragen. Wel heb ik in meerdere gesprekken hint gegeven hiervoor.
Zoals al gezegd, ik begrijp er eerlijk gezegd echt niks van. We hebben het heel gezellig op whatsapp. Ook wonen we niet heel ver van elkaar vandaan en geeft hij wel het gevoel alsof hij me wilt leren kennen. Waarom zouden we anders elke dag whatsappen :-(?
We bellen daarnaast ook vaak met elkaar! Als we bellen kan dit gauw 2 uur duren. Wat denk jij dat hier aan de hand is? Als een vriendin je dit zou voorleggen, welk advies zou je haar dan geven?
Liefs x

Ten eerste, zo leuk om te lezen dat je m’n blogs volgt, yay. En ten tweede, dates of rampen… dat is nog te betwisten, haha! Maar om met de deur in huis te vallen over jouw ‘probleem‘, ik denk dat iedereen dit weleens heeft meegemaakt. En aangezien ik hem niet ken is het te lastig om de achterliggende reden aan te geven waarom hij ervoor kiest om je niet mee uit te vragen. Mogelijk is hij ook wel erg verlegen, is hij bang dat je hem afwijst, heeft hij geen tijd (geen excuus), of wilt hij dit simpel weg niet. Ja, dit laatste is wel erg harsh om te zeggen maar soms ‘daten’ mannen online enkel voor die ego boost. Ik hoor je denken van ‘pardon’?
Maar yeah, seriously. Ga maar eens na hoe die dagelijkse gesprekken van jullie verliepen. Welke complimenten jullie elkaar, of jij hem vooral hebt gegeven. Dat voelt vast niet verkeerd voor meneer. En om dan met elkaar af te spreken en een mogelijk blauwtje te lopen… niet het beste vooruitzicht.

Als je vraagt welk advies ik een vriendin zou geven, lastig. Om terug te vallen in eerdere gewoontes zal ik een date (lees: leed) verhaal delen in de vorm van advies. Ik besloot ook online maar te reageren op mogelijke ”potentials”. Want corona… en het is 2021, en je mogelijke perfecte match is juist online te vinden ofzo. Tot zo ver mijn gratis reclame voor Inner Circle. Ik matchte met een man die oprecht dichtbij woonde. Ik verbaasde mezelf! Ik die iemand had gevonden in de buurt?! Dit moest in de krant. Al was hij iets ouder, zag hij er heel goed uit. Hij had hele lieve ogen en een lekker spontaan karakter. De gesprekken die we (online) hadden kon je niks op aanmerken. Hij stelde dan ook voor om gewoon af te spreken. Ik twijfelde heel even, maar bedacht me ”waarom ook niet?” Wat kan er ook mis gaan? We besloten voor een wandeling te gaan in het meest bekende parkje in Arnhem, thanks corona. Los van het feit dat het hier veel en veeel te koud voor bleek te zijn, voelde ik 0,0000% sparks. De klik die er eerder was, was in het echt nergens te bekennen. Ja misschien op de Noordpool.


Al hielden de steentjes op het pad i.c.m. mijn hoge hakken de wandeling nog enigszins spannend, ik moest m’n best doen om bij het gesprek te blijven. Wat het was, dat kan ik nu nog steeds niet aangeven. Maar er was iets wat er ontbrak. Dat ene vonkje, of meerdere. Er was in ieder geval echt geen klik. Achteraf stuurde ik een berichtje naar een vriendin, zij was zo verbaasd. ”Je was maar 1,5 uur met hem joh??” Toch was die korte tijd méér dan genoeg, hoe gek het ook klinkt.

Achteraf ben ik dan ook wel echt blij dat we niet eerst een maand lang hebben gepraat voordat ik besloot om daadwerkelijk af te spreken. Als ik na een maand hier pas achter was gekomen was dat natuurlijk gewoon jammer geweest (en voor hem natuurlijk ook)! In het echt is het altijd toch net iets anders.
Ik ben dan ook van mening dat als een man je wilt zien hij hier wel de moeite voor neemt. Ik geef het zelf dan ook nooit te lang. Ik heb vaak iets in m’n hoofd als als hij na +- 1 maand nog niks heeft gevraagd is er die type interesse niet. En hey, dat is helemaal prima!

Ik ken de man waarmee je praat niet, dus ik wil niet meteen wegstrepen dat hij niet onzeker/verlegen kan zijn, en dit hem mogelijk in de weg zit. Wel geef je aan dat je al meerdere hints hebt gegeven. Ga voor jezelf na of deze ook écht duidelijk zijn (voor een man). Er wordt natuurlijk niet voor niets ontzettend vaak aangehaald dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus. They really don’t get us (& waarschijnlijk je hints ook niet). Wees daarom gewoon zo eerlijk mogelijk. Hint geven werkt vaak niet zo goed als je zou willen.

Mocht je het aandurven, dan kun je je stoute schoenen aantrekken en de betreffende man toch nog zelf op date vragen! Of hem gewoon rechtstreeks vragen waar hij naar opzoek is, en of het nog ergens toe lijdt. Iets met wie niet waagt wie niet wint?


DATING| Toen stond hij opeens voor mijn neus, awkward.

Terwijl ik bedacht welke wijn uit de supermarkt hopelijk te doen zou zijn voor vanavond hoorde ik door m’n muziek heen iemand achter me zeggen: Zoo, jij hebt vast een leuke date gepland”.
Ik ging ondertussen helemaal in op mijn analyse van de (supermarkt) wijn. Op goed geluk koos ik een aantal verschillende flessen witte wijn uit. Ik wilde de flessen in m’n mandje leggen toen ik schrok van een stem achter me, deze keer aanzienlijk harder: ‘‘Ben je altijd zo ijverig met je boodschappen?”. Het duurde even voordat ik me besefte wie hij was. Hoe kon ik het ook vergeten.. Ik probeerde m’n meest geïrriteerde blik toe te werpen en vroeg op mijn beurt: Val jij altijd vrouwen lastig in de supermarkt?”.
De connectie dat meneer tall, handsome & arrogant, meneer dickpic was, duurde langer dan ik eerlijk zou willen toegeven. Ik hoor je denken, whut? Vertel me meer!

En eerlijk, als je denkt dat het handig is om met mannen te daten die in een andere stad wonen, omdat je ze toch niet meer ziet als het mis gaat.. think again. This is my story, haha.

Om te snappen waar het ‘mis‘ ging, of hoe het echt begon, laat me je meenemen naar het einde van de zomer/begint herfst. Ik kan me nog herinneren dat het redelijk warm was voor die periode, een jurkje voor de date stond dus gepland!
Stiekem had ik er super veel zin in. Ken je dat gevoel, dat je ergens zenuwachtig bent, al weet je niet goed waarvoor? Dat was ik, die hele dag. Achteraf gezien was dit misschien wel het teken om mezelf de moeite te besparen, ha.

We besloten dat we beide liever een ‘actieve’ date hadden. Zo kwamen we uit op glow golfen. Best een leuk idee als je nog zoekende bent! (Ook tijdens coronamaatregelen) We kenden elkaar eigenlijk al, hadden elkaar al eerder gezien. Stom maar hierdoor had ik (positieve) verwachtingen van hem geschept. Charmant als hij was bood hij aan om me op te halen en thuis te brengen. We kunnen veel zeggen over ‘m maar z’n moeder heeft hem netjes opgevoed.

We appten urenlang, dagen achter elkaar. Hoe we de gesprekken vol kregen? Geen idee. Maar het was geen moment saai. Het ging van de meest diepzinnige gesprekken over tot pure onzin. Toen de dag van de date was aangebroken, besloot ik om mijn eigen advies op te volgen en ik gaf het adres van de straat naast de mijne. Ergens gedurende het gesprek landde we op outfits, we deelden dit kort met elkaar waarop hij vond dat mijn hals wel erg ver was uitgesneden.
Wat gebeurde hier? Kreeg ik nou kledingadvies? Ik trok m’n stiletto’s uit de kast, haalde m’n schouders op en negeerde het. Nog geen 10 minuten later, en ongeveer een uurtje voordat hij me zou komen ophalen volgt er een foto.

Echt, je raad het al.. De foto waar elke vrouw op wacht, een dickpic: ”Kijk wat je met me doet, heb er zoveel zin in!”
We gaan voor golf en een hapje eten? Wat had je precies uitgestippeld? Wilde je je kleine vriend tussen de harde golfballen stoppen?

Na het uitblijven van een reactie verwijderde hij gauw de foto van WhatsApp. Ondertussen ging deze foto natuurlijk allang door de groepsapp… (ik moest natuurlijk een screenshot van het gesprek delen).
Aaaaand another one went down the drain.

Ik had gedacht dat ik hem nooit meer zou zien, je begrijpt dus wel dat ik niet stond te springen toen hij mijn supermarktuitje onderbrak met de mededeling dat hij verhuisd was naar Arnhem.
Er werden wat verlate excuses aangeboden en een goedmaak date.
Iets te scherp vroeg ik: ”Moet ik dan elke minuut opletten of iets niet is afgezakt of te strak zit?”, ”Zodat jij je kunt beheersen?”. ” Geef je vrouwen ook de schuld van het dragen van te korte rokjes/jurkjes?”.
Hij opende zijn mond om te reageren maar voordat hij iets kon uitbrengen wenste ik hem veel plezier in z’n nieuwe huisje en deze leuke stad! Ik had voor deze zaterdaganavond maar één missie, (slechte supermarkt) wijn en een leuke avond samen!

Onderweg naar het station om een vriendin op te halen vertelde ik het haar verhaal. We waren het erover eens, de kans dat ik als een maf mens afgeschilderd zou worden was groot. Was het zo’n big deal, not really? Maar was ik afgeknapt? 1000%.

Iets te hard schaterend lieten we het centrum achter ons, op weg naar huis!

DATING | De eerste keer dat ik gedumpt werd, cheers.

Wie kent de bekende serie, sex &the city niet? Carrie maakte er een waar spectakel van. Met haar ‘Mr. Big’. Is dit dan toch echt enkel voor films of ben ik gewoon geboren in het verkeerde land? Dit was voor mij, mijn ”Mr. so very not”.

Natuurlijk kreeg ik het weer voor elkaar om die nacht nog gedumpt te worden. Ik kon er zelf wel om lachen en toen hij een maand later nog berichtjes stuurde, trok ik met een vriendin een goede fles wijn open. Meelachen over de gekke taferelen die mannen uithalen? Lees gauw verder.

Ik werd voorgesteld aan een vriend van een (werk)collega. Top denk je. Geen moeilijk gedoe vooraf dacht ik ook zo. Geen man die helemaal niet lijkt op zijn foto’s oid. Geen lang gedoe vooraf. Je weet dat hij je ziet zitten. Check, check, check.
Al had m’n collega niet afgedaan aan zijn looks en charme, subtiel zijn is niet mijn sterkste eigenschap. Veel gespreksstof was er niet, ik keek dan ook erg niet nonchalant op mijn horloge om te kijken hoe laat het ookal weer was.

Gedurende de avond bedacht ik me al hoe ik m’n collega een scheve blik zou toewerpen in dit corona tijdperk. Ik denk dat elke vrouw dit scenario wel herkent, het is wel gezellig maar niet iets wat je nogmaals hoeft te ervaren. Niet saai maar… zou je hier nogmaals je vrije avond aanbesteden?

Wanneer je op het punt aangekomen bent dat je toch al zo eerlijk bent en het je niet veel meer uitmaakt bedenkt meneer zich dat hij wilt weten waarom je laatste relatie niks werd. Ik geef hem een korte omschrijving, hij knikt begrijpend. Dat had hij ook niet getrokken. Nog belangrijker is voor hem hoelang ik single ben… Dude, really? Wil je niet liever weten waar ik naar op zoek ben? Blijkbaar is dit niet iets wat mannen interesseert.

Ik bedenk me wat hij met deze informatie moet, maar geef aan dat ik nu ongeveer 6 maanden single ben. Nog net weet hij zijn gezicht in de plooi te houden en zegt hij dat hij opzoek is naar iets serieus. Ik bedenk me dat ik zelf ook mijn gezicht in de plooi moet houden. Je gaat er dus automatisch vanuit dat wanneer jij iets serieus zoekt de ander dit ook moet zijn?
Daarnaast is hij ‘al’ 1,5 jaar single en verwacht dat de ander ook wel minimaal 1 jaar single is voordat ze verder daten.

Ik krab me achter me oren en gooi en schaapachtig uit dat ik niet wist dat ik daar toestemming voor nodig had. Het was ondertussen al wel laat genoeg om aanstalten te maken naar huis te gaan. Vlak voordat ik m’n jas van de kapstok wist te grissen gooide meneer er nog achteraan dat hij mijn 6 maanden écht te kort vond om iets serieus te starten en ik voorlopig single moest blijven, erna zou hij graag verder afspreken. Tuuurlijk! Advies van meneer awkward houden we sowieso aan die niet eens kan vragen waar de ander naar opzoek is.

Vorige week, ondertussen 2 maanden later, wanneer ik met een vriendinnetje een uitgebreid diner aan het voorbereiden ben, komt een appje binnen die zij voorleest. Natuurlijk is dit van Mr. no..
We wezen hem er maar vriendelijk op dat mijn time-out die hij me toewees van 1,5 jaar er nog laaaang niet op zat. 😉


Dit was dan ook niet per se een ervaring waar ik nog een keer een kaartje voor zou kopen. Nevertheless, cheers to being single.

Wat is het meest gekke een man jou ooit heeft gezegd?

Dating | Type mannen die je niet wilt daten.

Dating is net zoals eten, het stop nooit. Of je nou single bent of jaren getrouwd. Een avondje uit, tijd maken voor elkaar, dat doe je altijd wel. Ongeacht waar je naar opzoek bent, er zijn toch altijd wel een aantal type mannen die je beter kunt vermijden. Of de welbekende ‘red flags’ die ze je laten zien. Maaarr, vallen deze je wel altijd op? Na wat gekke datingavonturen neem ik je hierin mee! Lees gauw verder, en vergeet niet je korreltje zout.

  1. Die krankzinnige man aka. je 3 jaar later nog steeds berichtjes stuurt
    we all know ”that guy”. In het begin lijkt die purrfect. maar ergens rond date 3 doe je je ogen open en besef je je dat de manier waarop hij praat over zijn ex niet heel erg lekker loopt. Of hoe hij naar vrouwen kijkt erg denigrerend overkomt. Maanden/jaren later stuurt hij je nog berichtjes..
    Waarom spreken we niet nog een keer af? Ik ben je nog steeds niet vergeten. No of course not. Je hebt geen nieuwe slachtoffers meer.
  2. De bezittelijke man aka. de man die zegt dat zijn ex ”gek” was.
    Girl, don’t let him fool you, we all know it’s him. Bij je eerste wijntje van de avond hoor je al, ‘drink je altijd zóveel?’, ‘ben je altijd zo opgedoft?’. Don’t ignore those bright red flags voor zijn pretty little face.
  3. De welbekende ‘fuck’boy. aka lees wat er op zijn voorhoofd staat.
    How not to mention? Naar mijn idee kunnen we dit vaak al stiekem aan iemands gezicht aflezen, maar hij is zo afgetraind en knap dat je het over het hoofd ziet. Alle mannen worden wel ooit volwassen right?
  4. De puppydog-guy aka super klef.
    Het liefst rolt hij je in een dekentje en verstopt hij je in de kelder. Just kidding. Toch komt deze man zo lief over dat je constant bang bent om hem te kwetsen. Álles is goed, en alles is prima. Jij bent altijd knap, perfect, mooi, prachtig zelfs. Klinkt leuk maar het wordt al gauw te veel. Je hand wilt dan ook hij voor geen minuut loslaten. Brrr, verlatingsangst?
  5. De ‘bitch’ aka. de man die inspeelt op jouw onzekerheden
    Wanneer jij je helemaal optut vraagt hij nog voor de zekerheid hoelaat je ookalweer had afgesproken, ‘Hoelaat zouden we elkaar ookal weer treffen, 19.00 uur? 19.30? Gelukkig loop jij toch achter op schema dus het komt je goed uit en je besteed er verder niet veel aandacht aan, ja prima 19.30 voor X. Zelf neemt hij nooit contact op, enkel wanneer het hem zelf uitkomt of om zijn eigen ego te boosten. Lees, hij neem contact op wanneer hij eenzaam is, of geen aandacht krijgt van een van zijn andere side dishes.
  6. De cheap guy aka. maar dat is zo duuuuur…
    Na meerdere verhalen van vriendinnen lijkt dit me te erg, last minute iemand die de rekening met opgetrokken wenkbrauwen bekijkt en vraagt ‘Splitten’? Bij de dagelijkse zaken, ‘jeetje weetje wat dat wel niet wat dat kost!’. Er is heus niks mis ermee als iemand zuinig wilt leven, maar als je nooit rustig uiteten kunt.. Check me out, please.

Vergeet niet om dit niet al te serieus te nemen. 😉
En een keer kan iedereen overkomen, iedereen heeft weleens pech. Merk je dat je vaak hetzelfde type man aantrekt, kijk dan misschien ook naar jezelf.

Personal | Het eindeloze dilemma dat we daten noemen …

Vaak wordt er gesproken over het feit dat mannen en vrouwen zó van elkaar verschillen. Toch denk ik dat we helemaal niet zoveel verschillen van elkaar. Het feit dat onze hersenen zich op een andere manier uiten staat los van het feit dat zowel mannen als vrouwen zich geliefd willen voelen..

Als trouwe serieliefhebber keek ik laatst weer een aflevering van Chicago Fire. Een opvallend monoloog hierin deed me denken aan een eigen ervaring. Het gaat hier om het volgende: “Just saying, any girl that makes you feel like meat loaf isn’t prime rib. At least not your prime rib.”

Je hoeft de serie niet te volgen om deze quote hieruit te snappen. In dit “online” tijdperk van het hebben van 10 verschillende datingapps ontmoeten we vaak en vooral snel, nieuwe mensen. Voordat je het weet ben je al aan het ”daten” met iemand nieuw.

Soms settelen we hierbij voor mensen omdat we het idee hebben dat die persoon goed bij ons zou “moeten” passen.
Maar hoe laat deze persoon jou oprecht voelen?

Ik denk, en wat ik ook graag hierin wil meegeven, dat het zo belangrijk is in dit enorme ontmoet, date of hook-up tijdsperk om niet te vergeten dat jij oprecht ”one of a kind” bent.